DeilbachSteig

Het gebouw van breuksteen werd in 1880 gebouwd en in 1987 op de monumentenlijst geplaatst. Tot 1929 was het het gemeentehuis van de burgemeesterij Kupferdreh, die destijds nog niet tot de stad Essen behoorde. Tegenwoordig is het gebouw eigendom van de vereniging “Integrationsmodell, Ortsverband Essen e.V.”

Halverwege de 16e eeuw werd de Kupferhammer opgericht als hamermolen voor de verwerking van koper. Het ensemble dat vandaag de dag nog bestaat, dateert uit de tweede helft van de 19e eeuw. De Kupferhammer, die in 1940 buiten bedrijf werd gesteld, maakt tegenwoordig deel uit van het museumlandschap Deilbachtal.

www.ruhrmuseum.de

De beschermde Deilmannhof, bestaande uit een hoofdgebouw, een stalgebouw en een dwarsvleugel, werd in 1840 gebouwd. Vlakbij staat de beschermde Deiler Mühle. Dit is de oudste bewaard gebleven watermolen in Essen en de enige met een volledig historisch machinebestand.

Tot 1925 werd er steenkool gewonnen in de mijn Zeche Victoria. Naast het bedrijfsgebouw herinnert ook de ongeveer zes meter hoge voet van de ventilatieschacht aan de glorietijd van het zwarte goud. Beide zijn tegenwoordig beschermd en maken deel uit van het cultuurlandschap Deilbachtal.

www.ruhrmuseum.de

Het beschermde kerkgebouw in het Deilbachtal werd in 1900 oorspronkelijk als noodkerk gebouwd. Voor de bouw werd Ruhrzandsteen gebruikt. Door de onbedekte houten vakwerkconstructie van de dakstoel doet het interieur van de kerk denken aan een schuur.

In dit kleine zijdal tussen de heuvelrug van de Isenberg en de Winzermark zou je nauwelijks denken dat je in het Ruhrgebied bent. Je waant je hier eerder in het Zwarte Woud of zelfs in de Alpen. Enkele vondsten uit het Balkhauser Tal dateren van rond 2000 v. Chr.

Van de voormalige Isenburg, die in de 12e eeuw voor graaf Arnold von Altena op de Isenberg werd gebouwd, is tegenwoordig alleen nog een imposante ruïne over. Te midden van de ruïnes rijst Haus Custodis op, dat rond 1855 in classicistische stijl werd gebouwd.

Wat vroeger een steengroeve was, is tegenwoordig een paradijs voor klimmers. Terwijl er enkele decennia geleden vooral werd geboulderd op de wand van maximaal 17 meter hoog, is deze nu eerder geschikt voor routeklimmen. De routes hebben overwegend een lage tot gemiddelde moeilijkheidsgraad.

www.dav-essen.de

Direct op de grens tussen Velbert-Langenberg en Hattingen staat aan de straat Am Isenberg een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Vanaf de zitplaatsen in de rotonde kunnen wandelaars uitkijken tot aan de Sender Langenberg.

De twee masten van de Sender Langenberg zijn goede oriëntatiepunten, want ze zijn al van ver zichtbaar. De hoogste mast, met een hoogte van 360 meter, is dankzij de ligging op de Hordtberg een populaire bestemming voor uitstapjes. De locatie Langenberg behoort tot de oudste in de geschiedenis van de Duitse radio.

De Bismarckturm, een herkenningspunt van Langenberg, werd aan het begin van de 20e eeuw gebouwd uit enorme breukstenen. De bijna 30 meter hoge toren ligt direct naast het Waldkletterpark, een van de mooiste klimparken in Noordrijn-Westfalen.

www.vvv-langenberg.de/ueber-uns

www.wald-abenteuer.de

De oude binnenstad van Langenberg is met haar karakteristieke vakwerkhuizen, kronkelende steegjes en kleine trappen een van de mooiste en schilderachtigste in de regio. Ook de Nieuwe Kerk in laatgotische stijl, die als evenementenkerk wordt gebruikt, en de Oude Kerk zijn een bezoek waard.

www.hso-nrw.de/historische-stadt-und-ortskerne/velbert

Midden in de oude binnenstad staat het beschermde en grondig gerenoveerde Historisches Bürgerhaus Langenberg. In het imposante, kasteelachtige gebouw vinden culturele en artistieke evenementen plaats. In de wandelgang van het Bürgerhaus is de indrukwekkende kunsttentoonstelling “Grundsteinkisten” te zien.

www.kulturloewen.de/haeuser/historisches-buergerhaus

In 1899 werd de Voßnacker Ziegelei gebouwd om de plaatselijke kleivoorraden te gebruiken voor de productie van bakstenen. Tegenwoordig zijn daarvan nog drie gebouwen van de steenfabriek en de 53 meter hoge schoorsteen over. De beschermde steenfabriek is de laatste uit de 19e eeuw die in Essen bewaard is gebleven.

De naam Hundebrücke verwijst naar de benaming “Hund” voor kleine mijnwagentjes waarmee stenen, erts en kolen werden vervoerd. In dit geval diende de brug voor het transport van zandsteen. De brug werd halverwege de 19e eeuw gebouwd en bestaat uit een stenen boogbrug en een ijzeren vakwerkbrug.

De Deilbachhammer is een historisch-technisch cultuurmonument, omdat het de laatste bewaard gebleven ijzerhamermolen op de oorspronkelijke locatie in heel Essen is. Het beschermde ensemble bestaat uit het hamermolengebouw direct aan de Deilbach, het voormalige meesterhuis en een arbeiderswoning.

www.ruhrmuseum.de

Tot het einde van de 19e eeuw behoorde de voormalige boerengemeenschap tot de Kreis Mettmann, voordat ze deel werd van de Essense wijk Kupferdreh. Een architectonisch hoogtepunt van de wijk is de monumentale katholieke kerk St. Mariä Geburt, die van 1876 tot 1879 in neogotische stijl werd gebouwd.

Begin 20e eeuw schonk industrieel magnaat Karl Funke Kupferdreh een aanzienlijk bedrag voor kerkelijke doeleinden. Met dit geld werd de huidige Karl-Funke-Stiftung in neoromaanse stijl gebouwd. Tot 2008 diende het gebouw liefdadigheidsdoeleinden; tegenwoordig is het een appartementencomplex.

De voorganger van de huidige brug werd in 1872 geopend als onderdeel van de “Untere Ruhrtalbahn”. In 1945 werd ze door de Duitse Wehrmacht opgeblazen en daarna enkelsporig herbouwd. Sinds 1984 is ze een voet- en fietspad dat de wijken Kupferdreh en Heisingen met elkaar verbindt.

In 1898 werd het stationsgebouw van het voormalige “Königlich Preußischen Bahnhofs zu Kupferdreh” gebouwd. Nadat het volledige treinverkeer in 1967/1968 werd stilgelegd, is tegenwoordig in het monumentale pand de horecagelegenheid “Lukas” (zie “Horeca”) gevestigd.