DeilbachSteig

Het gebouw van breuksteen werd in 1880 opgetrokken en in 1987 onder monumentenzorg geplaatst. Tot 1929 was het het gemeentehuis van de burgemeesterij Kupferdreh, die toen nog niet bij de stad Essen hoorde. Tegenwoordig is het gebouw eigendom van de vereniging „Integrationsmodell, Ortsverband Essen e.V.“

De Kupferhammer werd halverwege de 16e eeuw gesticht als hamermolen voor de verwerking van koper. Het ensemble dat vandaag de dag nog bestaat, dateert uit de tweede helft van de 19e eeuw. De Kupferhammer, die in 1940 werd stilgelegd, maakt tegenwoordig deel uit van het museumlandschap Deilbachtal.

www.ruhrmuseum.de

De Deilmannhof, een beschermd complex bestaande uit een hoofdgebouw, stalgebouw en dwarsvleugel, werd in 1840 gebouwd. In de buurt staat de beschermde Deiler Mühle. Dit is de oudste bewaard gebleven watermolen in Essen en de enige met een volledig bewaard gebleven historisch machinepark.

Op de mijn Victoria werd tot 1925 steenkool gewonnen. Naast het bedrijfsgebouw herinnert de ongeveer zes meter hoge sokkel van de ventilatieschacht aan de bloeitijd van het zwarte goud. Beide zijn tegenwoordig beschermd als monument en maken deel uit van het cultuurlandschap Deilbachtal.

www.ruhrmuseum.de

De beschermde kerk in het Deilbachtal werd in 1900 oorspronkelijk als noodkerk gebouwd. Voor de bouw werd Ruhrsandstein gebruikt. De zichtbare houten dakspanten geven het interieur van de kerk het aanzien van een schuur.

In dit kleine zijdal tussen de heuvelrug van de Isenberg en de Winzermark zou je nauwelijks geloven dat je je in het Ruhrgebied bevindt. In plaats daarvan waan je je in het Zwarte Woud of zelfs in de Alpen. Sommige vondsten uit het Balkhauser Tal dateren van rond 2000 v.Chr.

Van de voormalige Isenburg, die in de 12e eeuw voor graaf Arnold von Altena op de Isenberg werd gebouwd, is tegenwoordig alleen nog een imposante ruïne over. Te midden van de ruïnes verrijst Haus Custodis, dat rond 1855 in neoklassieke stijl werd gebouwd.

Waar vroeger een steengroeve was, bevindt zich nu een paradijs voor kl liefhebbers. Terwijl de wand van maximaal 17 meter hoog enkele decennia geleden vooral werd gebruikt voor boulderen, is deze tegenwoordig meer geschikt voor routeklimmen. De routes zijn overwegend makkelijk tot gemiddeld moeilijk.

www.dav-essen.de

Direct aan de grens tussen Velbert-Langenberg en Hattingen herinnert een monument aan de straat Am Isenberg aan de slachtoffers van de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Vanaf de ronde zitplek kunnen wandelaars helemaal tot aan de zendmast Langenberg kijken.

De twee masten van de zendmast Langenberg zijn goede herkenningspunten, omdat ze al van ver te zien zijn. De hoogste mast, van 360 meter, is dankzij zijn ligging op de Hordtberg een populaire bestemming voor uitstapjes. De locatie Langenberg behoort tot de oudste in de geschiedenis van de Duitse radio-omroep.

De Bismarckturm, een herkenningspunt van Langenberg, werd aan het begin van de 20e eeuw gebouwd van massieve breuksteenblokken. De bijna 30 meter hoge toren staat direct naast het Waldkletterpark, een van de mooiste klimparken in Noordrijn-Westfalen.

www.vvv-langenberg.de/ueber-uns

www.wald-abenteuer.de

Met haar gezellige vakwerkhuizen, kronkelende steegjes en kleine trappen behoort de oude binnenstad van Langenberg tot de mooiste en schilderachtigste van de regio. Andere bezienswaardigheden zijn de laatgotische Neue Kirche, die tegenwoordig als evenementenlocatie wordt gebruikt, en de Alte Kirche.

www.hso-nrw.de/historische-stadt-und-ortskerne/velbert

In het hart van de oude binnenstad staat het beschermde en grondig gerenoveerde Historisches Bürgerhaus Langenberg. In dit indrukwekkende, kasteelachtige gebouw vinden culturele en artistieke evenementen plaats. In de galerie van het Bürgerhaus is de indrukwekkende kunsttentoonstelling „Grundsteinkisten“ te zien.

www.kulturloewen.de/haeuser/historisches-buergerhaus

De steenfabriek Voßnacker werd in 1899 gebouwd om de plaatselijke klei te gebruiken voor de productie van bakstenen. Tegenwoordig zijn nog drie gebouwen van de steenfabriek en de 53 meter hoge schoorsteen bewaard gebleven. De beschermde steenfabriek is de laatst overgebleven steenfabriek uit de 19e eeuw in Essen.

De Hundebrücke dankt zijn naam aan het begrip „Hund“, de benaming voor kleine mijnwagentjes waarmee stenen, erts en kolen werden vervoerd. In dit geval diende de brug voor het vervoer van zandsteen. Ze werd halverwege de 19e eeuw gebouwd en bestaat uit een stenen boogbrug en een ijzeren vakwerkbrug.

De Deilbachhammer is een monument uit de geschiedenis van de techniek, want het is de laatste bewaard gebleven ijzerhamermolen in heel Essen die nog op zijn oorspronkelijke locatie staat. Het beschermde ensemble omvat het gebouw van de hamermolen direct aan de Deilbach, het voormalige meesterhuis en een arbeidershuis.

www.ruhrmuseum.de

Tot het einde van de 19e eeuw behoorde de voormalige boerengemeente tot de Kreis Mettmann, voordat zij deel werd van het Essense stadsdeel Kupferdreh. Een architectonisch hoogtepunt van het stadsdeel is de beschermde katholieke kerk Mariä Geburt, die tussen 1876 en 1879 in neogotische stijl werd gebouwd.

Begin 20e eeuw schonk industrieel Karl Funke een aanzienlijk bedrag aan Kupferdreh voor kerkelijke doeleinden. Met dit geld werd de huidige Karl-Funke-Stiftung in neoromaanse stijl gebouwd. Tot 2008 diende het gebouw goede doelen en tegenwoordig is het een woonhuis.

De voorganger van de huidige brug werd in 1872 geopend als onderdeel van de „Untere Ruhrtalbahn“. In 1945 werd hij door de Duitse Wehrmacht opgeblazen en vervolgens als enkelsporige brug herbouwd. Sinds 1984 doet de brug dienst als wandel- en fietspad en verbindt hij de stadsdelen Kupferdreh en Heisingen.

Het stationsgebouw van het voormalige „Königlich Preußischen Bahnhofs in Kupferdreh“ werd in 1898 gebouwd. Nadat het volledige treinverkeer in 1967/1968 was stilgelegd, nam restaurant „Lukas“ zijn intrek in het beschermde gebouw (zie „Eten en drinken“).